Τίτλοι νέων:
Αρχική H Μαλάθυρος Γενικά στοιχεία Γενική επισκόπηση του χωριού

Γενική επισκόπηση του χωριού

Share/Save/Bookmark

Το χωριό Μαλάθυρος ανήκει στην Επαρχία Κισάμου, βρίσκεται 48 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Χανίων και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου.

Έχει σε σχέση με άλλα χωριά μεγάλη εδαφική έκταση. Το χωριό δεν είναι μαζεμένο αλλά μοιρασμένο σε πολλές γειτονιές. Πολλά είναι τα καμαρωτά παραδοσιακά σπίτια αλλά το σπουδαιότερο είναι ότι αυτά τα σπίτια κατοικούνται από καλοσυνάτους, γελαστούς και φιλόξενους ανθρώπους.

Όλοι ασχολούνται με την γεωργία και την Κτηνοτροφία. Τα προϊόντα τους είναι το λάδι, το κρασί, τα αχλάδια, τα πορτοκάλια, τα κεράσια, τα αμύγδαλα, τα καρύδια, επίσης διάφορα κηπευτικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Τελευταία μια γεώτρηση έφερε στην επιφάνεια αρκετό νερό που το χρησιμοποιούν για ύδρευση και άρδευση.

Υπάρχουν πολλές εκδοχές που προσπαθούν να εξηγήσουν την προέλευση του ονόματος του χωριού. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι Μαλάθυρος σημαίνει Μεγάλη πόρτα ή χρυσή πόρτα. Άλλοι πάλι το συσχετίζουν με το φυτό Μάλαθρο, και άλλοι λένε ότι προέρχεται από την λέξη θήρα (κυνήγι) επειδή η περιοχή είναι πλούσια σε κυνήγι. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την Λατινική λέξη malatios που σημαίνει αρρώστια.


Το χωριό πρέπει να κατοικήθηκε από την εποχή του βυζαντίου. Αυτό το μαρτυρούν οι βυζαντινές Εκκλησίες που υπάρχουν γεμάτες αγιογραφίες, καθώς και τα ερείπια Ενετικού φρουρίου (κάστρο). Ο καστροφύλακας αναφέρει το χωριό Apano Malathero με 155 κατοίκους και Cato Malathero με 77 κατοίκους.

Στο χωριό μας μερικές από τις παλιότερες οικογένειες είναι: των Καρτσωνάκηδων, των Σημαντηράκηδων, των Σκανδαλάκηδων, των Τζωρτζάκηδων, των Μπαχαδάκηδων, των Κουμάκηδων και των Μπαμπουνάκηδων.

Κατά την τουρκοκρατία στο χωριό έδρασε το Αντάρτικο σώμα του φημισμένου οπλαρχηγού Χατζή Μιχάλη Καρτσώνη, που ήταν ο φόβος των Τούρκων της περιοχής.

Ο καπετάν Καρτσώνης έφυγε για την Αθήνα επειδή ήταν άρρωστος μήπως και γιατρευτεί, εκεί όμως πέθανε. Προτού φύγει έδωσε τη σημαία του και το σπαθί του στον Κυριάκο Καρτσώνη του Αντωνίου και τον άφησε στο πόστο του σαν οπλαρχηγό. Αργότερα ο Καρτσώνης δολοφονήθηκε σε ενέδρα που του έστησε κάποιος χωριανός του επειδή δεν του έδινε λίγο από το μπαρούτι του, που ήθελε να χρησιμοποιήσει για προσωπικούς λόγους και όχι για τον αγώνα κατά των Τούρκων. Τελικά η σημαία και το σπαθί του Χατζή Καρτσώνη κατέληξαν στα χέρια του αδελφού του δολοφονημένου Τζανή Καρτσώνη του Αντωνίου.

Χάλκινη πλάκα με την μορφή του υπάρχει στον οικισμό Σπασόμυλος και τα οστά του βρίσκοναι στο Μνημείο με τα υπόλοιπα οστά των θυμάτων της Γερμανικής Κατοχής.

Στα 1867 έγιναν εδώ 2 αποφασιστικές μάχες που είχαν σαν αποτέλεσμα να εμποδιστεί η προέλαση των Τούρκων.

Οι κάτοικοι της Μαλαθύρου, σαν γνήσιοι Κρητικοί ήταν πάντα αγωνιστές και συμμετείχαν με μεγάλη αυτοθυσία σ’ όλους τους αγώνες της Κρήτης και πολέμησαν για την Ελευθερία της.

Μεγάλες στιγμές δόξας γνώρισε το χωριό στην διάρκεια της Γερμανοκατοχής γιατί ήταν κέντρο αντίστασης ολόκληρης της περιοχής. Είχαν δημιουργηθεί αντάρτικα σώματα που είχαν επικεφαλής τους το Λοχαγό του τακτικού στρατού Μάρκο Σπανουδάκη από το Κακόπετρο. Στη θέση Κρυγιό νερό, βρισκόταν ένα μυστικό Αγγλικό φυλάκιο που συντόνιζε την αντίσταση με τον ανθυπολοχαγό Εμμανουήλ Πιπλή από την Καμάρα Βουλγάρω, με τον Άγγλο αξιωματικό Stanley John. Πληροφοριοδότης και τροφοδότης του φυλακίου ήταν ο Ιωάννης Σημαντηράκης του Εμμανουήλ. Στο φυλάκιο λειτουργούσε ασύρματος που εξασφάλιζε την επικοινωνία με την Μέση Ανατολή. Το χωριό μας πάντα ήταν ένας φάρος του έδειχνε το δρόμο της ελευθερίας και πως ο τόπος τούτος γεννήθηκε, μεγάλωσε να είναι για πάντα αδούλωτος.

Σ’ αυτόν τον τόπο γεννηθήκαμε και έχουμε μνήμες πολλές δύσκολων ημερών, αλλά και αναμνήσεις όμορφων χρόνων. Χρόνια αναγέννησης και ανάτασης των κατοίκων, γεμάτα με ελπίδα και αγάπη για την ζωή. Χρόνια στολισμένα με καλές παρέες, ξεφαντώματα, χαρές και γέλια. Στις γειτονιές και τα σοκάκια, στα καφενεία του και στους αυλόγυρους των σπιτιών του.

Αυτές τις όμορφες μέρες αναστορούμαστε και τις φυλάσσουμε στην καρδιά μας σαν πολύτιμο φυλακτό. Γιατί οι αναμνήσεις οι παιδικές είναι φυλακτάρι σπουδαίο και ακριβό και γίνεται πολυτιμότερο όσο περισσότερο αλλάζουν οι κοινωνίες και χαλά ο κόσμος.

Πηγή: βιβλίο "ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΝΕΜΕΝΟ" Ιερεως Αντωνίου Ελ. Κουμή

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση